توی این مقاله به این مطلب می پردازیم که چرا خانم ها در رانندگی ضعیف تر از مردان عمل می کنند و گاهی برای یک تصمیم در یک موقعیت در رانندگی زمان زیادی وقت مصرف می کنند. سرتونین یا هیدروکسی تریپتامین -5 یکی از انتقال دهنده های مهم عصبی است و در بخشهایی از مغز فعال است که رفتارهای احساسی و رفتارهای انگیزشی را کنترل می کند. در واقع بازدارنده ای مهم است. این مانع از آن میشود که کاری صورت دهیم. از جمله چیزهای دیگر به ما می آموزد که چه زمانی دیگر گرسنه نیستیم. وقتی خسته هستیم به ما فرمان (( برو بخواب )) را می دهد و جلو تکانه های ما را می گیرد (( هر کاری می کنی آنرا متوقف کن )).
مدارهای عصبی خاصی در مغز تحت حاکمیت سروتونین هستند. این مدارها دستگاه لیمبیک[1] را با کورتکس پیشانی[2] به هم متصل می سازد و این بخشی است که به ما امکان می دهد از قبل فکر کنیم و قبل از قبول ریسک ، داوری کنیم. این دو بخش در تعارض با هم وجود دارند.
وقتی با یک خرس غران روبرو می شویم دستگاه لیمبیک ما را آماده ی فرار یا آماده ی جنگ می کند. اما با عملکرد کورتکس پیشانی ، دست کم امیدواریم به ما آرامشی ببخشد تا توصیه مامور پارک را گوش کنیم بی حرکت بایستیم و تکان نخوریم. مسلما در مواقعی دستگاه لیمیبک مفید است ، اما اگر تکانه های آن اجازه پیدا کنند که تحریک شوند و به سر به شورش بردارند، مصیبت بار می گردد.
میزان زیاد سرتونین در مغز بدین معناست که اقدامات شخص با احتمال زیاد عاقلانه و اندیشمندانه باشد ، اما مقدار سرتونین کم عکس این موقعیت را سبب می شودد.
شاخص نشان دهنده ی سرتونین آنزیمی به نام (MAO ) ام – آ - او است. اگر این آنزیم کم باشد معنایش کم بودن انتقال دهنده ی عصبی است و بررسی های به عمل آمده نشان می دهد که میزان ام – آ – او در مردان کمتر از زنان است .
مرکز مشاوره و خدمات روان شناختی میثاق تحت نظارت سازمان بهزیستی استان گیلان